Reisroutes voor Athene en Griekenland

Hoeveel tijd Athene en Griekenland verdienen, begint met eerlijk zijn over wat één dag werkelijk toelaat. Een stadsdag reikt zelden verder dan twee of drie stevige bezienswaardigheden, zodra lopen, wachten in rijen en de hitte die het grootste deel van het jaar over Attika hangt, worden meegerekend. Een dagtocht naar bijvoorbeeld Delphi of de Peloponnesos gaat alleen al aan de reis zelf het grootste deel van de dag verloren, zodat er ter plekke maar enkele uren overblijven. De verstandigste aanpak is terug te rekenen vanaf het aantal beschikbare nachten en dan te bepalen of die tijd beter besteed wordt aan een dieper bezoek aan Athene, of verdeeld wordt tussen de hoofdstad en één regio daarbuiten. Vier nachten zijn genoeg voor een degelijke kennismaking met de stad plus één dagtocht; bij een week wordt een eiland of een tweede regio haalbaar zonder dat het gejaagd aanvoelt.

Een route die zelden werkt, is die waarin Athene, Santorini en Delphi in vier dagen worden geperst. Elke plek vraagt om een ander soort tijd. Athene beloont trage ochtenden en herhaalde bezoeken aan dezelfde wijk. Een tocht naar Delphi is alleen de moeite waard wanneer er een volledige dag beschikbaar is om er te komen, de site te bezichtigen en weer terug te reizen zonder tegen de klok te racen. Santorini begint pas iets op te leveren zodra er een nacht of twee lang niet meer wordt gereisd. Perst men dit alles samen, dan bestaat het resultaat vooral uit luchthaventransfers en koffers pakken, en niet uit een van de drie plekken die werkelijk wordt beleefd. Een reis van vier dagen kent men beter aan één van die lijnen toe dan dat men van alle drie proeft in een tempo dat wel foto's oplevert, maar weinig echte herinneringen.

Een auto verandert de rekensom volledig. Ze ontsluit de Peloponnesos en delen van Midden-Griekenland die anders alleen bereikbaar zijn via georganiseerd vervoer of zorgvuldig geplande bus- en treinverbindingen, en ze neemt de frictie weg van alles afstemmen op één enkel vertrekmoment. Zonder auto blijft Athene zelf goed te doen te voet en met de metro, maar voor alles buiten de stad moet er rond vaste dienstregelingen worden gepland. Eilanden zijn pas de moeite van het toevoegen waard zodra er genoeg tijd is om er ook werkelijk te zijn, in plaats van laat in de middag aan te komen en de volgende ochtend weer te vertrekken. Een verblijf van één nacht op een eiland kost doorgaans meer aan wachtrijen voor de veerboot, bagagesjouwen en vroege wekkers dan het aan beleving oplevert; bij twee of drie nachten begint een eiland pas aan te voelen als deel van de reis, in plaats van een klusje dat er nog even bij is gepropt.