Een weekendgetaway naar Nafplio — Griekenland's mooiste kleine stad

Iemand in Athene zei me dat ik op vrijdagmiddag naar Nafplio moest gaan en zondag avond terug moest komen, en ik dacht: “twee uur heen en terug is veel gerij voor een klein stadje.” Ik had het mis, zoals ik dat zo vaak heb over plaatsen die ik nog niet heb bezocht.

Nafplio is de voormalige hoofdstad van de moderne Griekse staat — de stad waar Griekenland’s eerste president, Kapodistrias, regeerde van 1827 tot zijn moord in 1831 voor een kerk waarvan het kogelgat nog altijd zichtbaar is in de deurstijl. Daarvoor was het Venetiaans, Byzantijns, Ottomaans, en in zijn fundamenten Myceens. Daarna werd het door Athene overvleugeld en met rust gelaten, wat het beste is dat er mee had kunnen gebeuren: de stad heeft haar lagen intact en haar schaal volledig menselijk.

Voor het eerst door Nafplio’s Oude Stad lopen is een licht duizelingwekkende ervaring. De straten zijn smal en geplaveid met flagstones; de gebouwen wisselen tussen Venetiaans palazzo, Ottomaans stadspaleis en 19de-eeuws neoklassiek zonder enige erkenning dat deze periodes van elkaar verschillen; de geur wisselt tussen zeelucht, bougainvillea en koffie.

Hoe je er komt en wanneer

Vanuit Athene is Nafplio 2 uur rijden via de snelweg E94 door Korinthe — een van de betere rijdagen in Griekenland, met goede wegen en een steeds interessanter landschap als je de Peloponnesos afdaalt. De bus is ook mogelijk: KTEL-bussen vertrekken vanuit de Kifissos-terminal in Athene en rijden ongeveer 2,5 uur.

September is bijna ideaal voor deze trip — de toeristische piek is voorbij, de zee is warm, de avonden zijn koel genoeg voor buiten zitten in een jasje. De stad loopt vol Griekse binnenlandse toeristen op zomerse weekends, maar blijft behapbaar naar Europese toeristenseizoenmaatstaven.

De Oude Stad: wat te zien en hoe je de vaart eruit haalt

De oriëntatiepunten in Nafplio’s Oude Stad zijn het Syntagmaplein (het originele Griekse Syntagma, tientallen jaren ouder dan dat in Athene), het Venetiaanse Bourtzi-fort zichtbaar in de haven, en het lange Palamidi-fort dat duizelingwekkend hoog oprijst boven de stad aan de oostkant.

De Palamidi telt 999 treden vanuit de stad — of bereikbaar per auto via een steil kronkelende weg — en het uitzicht vanaf de top is het mooiste van de Peloponnesos. Breng de ochtend door met klimmen, plan een uur voor de top, en kom omlaag voor de lunch. Het fort zelf is Venetiaans 18de-eeuws en opmerkelijk intact; de cellen aan de voet van de hoofdtoren zijn waar de Griekse revolutionaire leider Kolokotronis gevangen werd gehouden door de nieuwe staat die hij had helpen oprichten.

Het Syntagmaplein herbergt de enige moskee-turned-bioscoop-turned-museum van de stad en is een goed punt om een avondwandeling te beginnen en te eindigen. Het Museum van de Peloponnesische Folklorestichting aan Vasileos Alexandrou Street is gehuisvest in een prachtig Venetiaans gebouw en behandelt de Griekse textielgeschiedenis in veel meer diepte dan je zou verwachten.

Wat te eten in Nafplio

De restaurants rond het Syntagmaplein zijn goed maar niet uitzonderlijk. Loop richting de waterkant — specifiek langs Bouboulinas Street en dan door de achterstraatjes richting het Arvanitia-strandpad — en je vindt kleinere, minder opzichtige plekken waar het koken zelfverzekerder is.

Nafplio is bijzonder goed voor zeevruchten: de dagvangst komt uit de Golf van Argolis en arriveert dezelfde ochtend in de lokale restaurants. Gegrilde sardines, gefrituurde spiering, zeebrasem gebakken in zout — dit is wat je moet bestellen. Er zijn ook verscheidene uitstekende kaaswinkeliers die lokale graviera en feta verkopen; de regionale kaastak van de Peloponnesos is anders dan de pan-Griekse versies die je in Athene vindt.

Dagtochten vanuit Nafplio: Mycene en Epidaurus

De reden dat een weekend in Nafplio een werkelijk rijke ervaring wordt in plaats van alleen een prettige pauze, is de toegang die het biedt tot twee buitengewone sites die moeilijk te bereiken zijn vanuit Athene zonder een heel lange dag.

Mycene is 30 minuten van Nafplio. De Bronstijdburcht — troon van Agamemnon, plek van de goudschat nu in het Nationaal Archeologisch Museum van Athene — ligt op een heuvelstop midden in de Argolische vlakte en ziet er van een afstand uit als een natuurlijke landvorm. Van dichtbij is de Leeuwenpoort een van de grote gebeeldhouwde monumenten van de oude wereld. De Schatkamer van Atreus — een bijenkorftombe op korte wandelafstand van de hoofdpoort — is een enkele gewelfde stenen kamer gebouwd 3.300 jaar geleden met een precisie die nog steeds een ingenieurswonder is.

Epidaurus is 45 minuten rijden. Het theater uit de 4de eeuw v.Chr. is het best bewaarde antieke theater in Griekenland — capaciteit 14.000 toeschouwers, perfecte akoestiek (de munt-in-het-midden-demonstratie werkt nog steeds), en een ligging tussen pijnbomen die de hele site geïsoleerd van de gewone tijd doet aanvoelen. Tijdens het zomerse theaterfestival zijn voorstellingen hier werkelijk buitengewoon.

De kleine groepsreis Nafplio, Mycene en Epidaurus vanuit Athene dekt alle drie de sites in één gestructureerde dag — een zeer efficiënte optie als je weinig tijd hebt of de voorkeur geeft aan begeleide context voor sites van deze complexiteit.

Hoe het weekend aankomt

Zondagochtend in Nafplio — koffie op het Syntagmaplein, het fort boven je nog in de schaduw, de haven al stralend — wordt de bijzondere kwaliteit van de stad duidelijk. Het heeft precies de juiste omvang: groot genoeg om karakter en lagen en goede restaurants te hebben, klein genoeg om elke hoofdstraat tegen de tweede avond te hebben gelopen. Het heeft de dichtheid van een Venetiaanse stad en de warmte van een Grieks stadje dat precies weet wat het is.

Voor een volledig overzicht van wat Nafplio toevoegt aan een Athene-trip heeft het dagtochten-overzicht de logistiek en de Athene-reisroutes laten zien hoe een uitstapje naar Nafplio in verschillende tripduren past. Voor het eilandalternatief geeft de Griekse eilanden vanuit Athene-gids de vergelijking tussen de Saronische eilanden en de Peloponnesoslandtrip.

Twee uur is niet ver genoeg om als echt reizen te voelen, maar ver genoeg om ergens anders te voelen. Dat is precies het punt van Nafplio.